Autobiografio (Esperanto)

Mi naskiĝis en Vieno la 8-an de aŭgusto 1964. Post la bazlernejo mi frekventis gimnazion dum ok jaroj en la 2-a distrikto de Vieno. Mi memoras miajn unuajn provojn verki; en la aĝo de dek du jaroj mi verkis mallongan teatraĵon, kiun mi provludis kun samlernejanoj, sed kiu feliĉe neniam estis prezentita antaŭ publiko. Pli seriozaj literaturaj ambicioj aperis fine de mia lerneja periodo; kune kun mia amiko Peter Seifert mi komencis prezenti prozajn tekstojn kaj poemojn al literaturaj konkursoj por junuloj. Grandan parton de mia libera tempo mi dediĉis al legado: komence al sciencfikcio kaj baldaŭ al la monda literaturo. Ankaŭ lingvoj kaj kulturoj interesis min.

Post la abiturienta ekzameno kaj restado en la Somera Universitato de Tours, en Francio, en 1982, mi komencis studi tradukadon el kaj al la franca kaj la itala; mi finis tiujn studojn en 1989. De 1983 ĝis 1988 mi krome studis romanidan kaj ĝermanan filologion kaj akiris universitatan diplomon. La instituto pri germanistiko cetere donis al mi la eblon lerni la jidan lingvon. Mia diplomlaboraĵo, verkita en la franca, havis la titolon «L’image des Pays Catalans dans la littérature française à partir du Romantisme». Antaŭ ol fini miajn studojn, mi komencis labori kiel memstara tradukisto kaj specialiĝis pri tekniko kaj informadiko. De 1998 ĝis 2002 mi sekvis profesiajn altlernejajn studojn pri ekonomio kaj administrado de eŭropaj entreprenoj.

Fine de la 1980-aj jaroj mi komencis instrui la uzadon de komputilaj programoj en trejnadcentroj kaj verki faklibrojn; la unua el tiuj libroj, pri la tekstprilabora programo WordPerfect, aperis en 1989 ĉe la germana eldonejo Data Becker kaj unu jaron poste estis tradukita en la nederlandan. Ĝis 2004 aperis naŭ miaj libroj pri informadikaj temoj. Mia agado kiel memstara instruisto finiĝis en 1996 pro ŝanĝo de la aŭstra leĝaro pri socia sekureco. En la sama jaro min dungis multnacia entrepreno, por kiu mi jam dum kelka tempo estis instruinta la uzadon de oficejaj programoj kaj operaciumoj. De 2002 ĝis 2026 mi laboris kiel projektestro, ĉefe pri projektoj en la kampo de trejnado. Mi daŭre ankaŭ ofertas tradukservojn kiel memstara tradukisto.

Dum la 1990-aj jaroj mi verkis pli ol cent fakartikolojn por aŭstraj, germanaj kaj britaj informadikaj revuoj. Retrospektive mi konsideras tiun periodon grava etapo en la evoluo de mia literatura stilo. Post la jaro 2000 mi denove turnis min al filologio, precipe al kataluna filologio, kaj publikigis fakartikolojn ekzemple en Revista d’Estudis Catalans kaj Europa Ethnica.

Mi havas kvar infanojn, tri filojn kaj unu filinon, kun kiuj mi parolas france, por ke ili ricevu dulingvan edukadon en la germana kaj la franca.

En 1982 mi ricevis la Grandan Premion pri Literaturo por Junuloj. La premiita teksto, novelo, rakontas, kiel junulo plenumanta civilan servon ekkonas la pasintecon de juda pensiulo kaj liajn travivaĵojn en nazia koncentrejo. La teksto estis publikigita en 1983 en la israelia germanlingva taggazeto Israel-Nachrichten. La kritikisto Hans Weigel, membro de la ĵurio, estis emfazinta la kvaliton de la novelo. Tamen, retrospektive mi opinias, ke tiu frua sukceso montriĝis pli ĝuste obstaklo por mia literatura evoluo. En 1986 mi fariĝis membro de la Aŭstra Verkista Asocio (Österreichischer Schriftstellerverband).

Post la naskiĝo de mia unua filo kaj la komenco de mia neliteratura profesia vivo, mia literatura produktado malpliiĝis. Dum la 1990-aj jaroj mi publikigis tre malmulte da literaturaj tekstoj. Ekde 2004 mi intensigis mian verkistan agadon. En 2006 mi fariĝis membro de la aŭstra verkista asocio Grazer Autorinnen Autorenversammlung, en 2010 de la kataluna Associació d’Escriptors en Llengua Catalana kaj en 2013 de PEN Català.

Post kiam mi pasigis preskaŭ mian tutan vivon en Vieno, en 2016 mi transloĝiĝis al Schwechat, kie mi loĝas kun miaj infanoj.