Autobiografie (in het Nederlands)
Ik werd op 8 augustus 1964 in Wenen geboren. Na de lagere school volgde ik acht jaar onderwijs aan een middelbare school («Gymnasium») in Wenen. Ik herinner me mijn eerste literaire pogingen: op twaalfjarige leeftijd schreef ik een kort toneelstuk, dat ik samen met enkele klasgenoten repeteerde, maar dat gelukkig nooit in het openbaar werd opgevoerd. Tegen het einde van mijn schooltijd werden mijn literaire ambities ernstiger; samen met een vriend stuurde ik prozateksten en gedichten in voor literaire wedstrijden voor jongeren. Een groot deel van mijn vrije tijd bracht ik lezend door: eerst met sciencefiction, later met werken uit de wereldliteratuur. Daarnaast interesseerde ik me voor talen en culturen.
Na mijn eindexamen en een verblijf aan de zomeruniversiteit van Tours in Frankrijk in 1982 begon ik een opleiding vertalen met Frans en Italiaans, die ik in 1989 afrondde. Van 1983 tot 1988 studeerde ik daarnaast Romaanse en Duitse filologie en behaalde ik een universitair diploma. Het Instituut voor Duitse filologie bood mij bovendien de mogelijkheid Jiddisch te studeren. Mijn scriptie, die ik in het Frans schreef, droeg de titel L’image des Pays Catalans dans la littérature française à partir du Romantisme. Nog voordat ik mijn studie had voltooid, begon ik als zelfstandig vertaler te werken en specialiseerde ik me in techniek en informatica. Van 1998 tot 2002 volgde ik daarnaast een hogere beroepsopleiding in economie en management van Europese ondernemingen.
Aan het einde van de jaren tachtig begon ik in opleidingscentra les te geven in het gebruik van software en vakboeken te schrijven. Het eerste daarvan, over het tekstverwerkingsprogramma WordPerfect, verscheen in 1989 bij Data Becker in Duitsland en werd een jaar later in het Nederlands vertaald. Tot 2004 verschenen negen boeken van mijn hand over informaticagerelateerde onderwerpen. Mijn werkzaamheden als zelfstandig trainer eindigden in 1996 als gevolg van een wijziging in de Oostenrijkse socialezekerheidswet. In datzelfde jaar trad ik in dienst bij een multinational waarvoor ik al enige tijd cursussen over kantoorsoftware en besturingssystemen had gegeven. Van 2002 tot 2026 werkte ik als projectmanager, voornamelijk op het gebied van opleiding en training. Daarnaast blijf ik als zelfstandig vertaler vertaaldiensten aanbieden.
In de jaren negentig schreef ik meer dan honderd vakartikelen voor Oostenrijkse, Duitse en Britse computertijdschriften. Terugkijkend beschouw ik die periode als een beslissende fase in de ontwikkeling van mijn literaire stijl. Na 2000 richtte ik me opnieuw op de filologie, vooral op de Catalaanse filologie, en publiceerde ik artikelen in vaktijdschriften als Revista d’Estudis Catalans en Europa Ethnica.
Ik heb vier kinderen, drie zoons en een dochter, met wie ik Frans spreek zodat zij een tweetalige opvoeding in het Duits en Frans krijgen.
In 1982 ontving ik de Grote Jeugdliteratuurprijs, georganiseerd door een Oostenrijkse bank. De bekroonde tekst, een verhaal over een jonge man die tijdens zijn burgerdienst het verleden en de ervaringen in een naziconcentratiekamp ontdekt van een gepensioneerde Joodse man, werd in 1983 gepubliceerd in de Duitstalige Israëlische krant Israel-Nachrichten. De criticus Hans Weigel, lid van de jury, had de kwaliteit van het verhaal benadrukt. Terugkijkend beschouw ik dat vroege succes echter eerder als een belemmering voor mijn literaire ontwikkeling. In 1985 werd ik lid van de Oostenrijkse schrijversvereniging Österreichischer Schriftstellerverband. In 2007 ontving ik de literaire prijs Wiener Werkstattpreis en in 2014 de Catalaanse Premi de Poesia Parc Taulí.
Na de geboorte van mijn eerste zoon en het begin van mijn beroepsleven buiten de literatuur nam mijn literaire productie af. In de jaren negentig publiceerde ik slechts zeer weinig literaire teksten. Vanaf 2004 intensiveerde ik mijn activiteiten als schrijver. In 2006 werd ik lid van de Oostenrijkse auteursvereniging Grazer Autorinnen Autorenversammlung, vervolgens in 2010 van de Associació d'Escriptors en Llengua Catalana en in 2013 van PEN Català.
Nadat ik vrijwel mijn hele leven in Wenen had gewoond, verhuisde ik in 2016 naar Schwechat, waar ik met mijn kinderen woon.